Pergola, in het hart van de Cesano-vallei, werd in 1234 gesticht als een vrije gemeente op initiatief van Gubbio. Door de eeuwen heen kwam het onder het bewind van de families Malatesta, Montefeltro en Della Rovere, en uiteindelijk de Pauselijke Staten, waarna het in 1752 de stadstitel verkreeg. Tegenwoordig staat het vooral bekend om de beroemde vergulde bronzen beelden van Cartoceto, de enige overgebleven Romeinse ruitergroep in verguld brons, en om zijn charmante historische centrum, rijk aan kunst en traditie.

Deze boerderij, gelegen in het rustige landschap van de Marche, is aan één zijde halfvrijstaand maar volledig zelfstandig en staat op een perceel van ruim 4 hectare.

Het hoofdgebouw, in goede staat, strekt zich uit over meerdere verdiepingen. In de beneden ruimte bevinden zich twee grote kelderruimtes. Een wenteltrap leidt naar de begane grond, waar zich een woonkamer met open keuken, een slaapkamer, een badkamer bevinden . Op de eerste verdieping is een zolder met een maximale hoogte van 2,30 meter.

Het perceel wordt gecompleteerd door diverse agrarische bijgebouwen. Een eerste, vrijstaand bijgebouw herbergt een traditionele houtgestookte oven en opslagruimtes, terwijl twee andere grote bijgebouwen talloze mogelijkheden bieden voor gebruik als opslag, werkplaats of gereedschapsschuur.

Het land, dat zich uitstrekt over 4 hectare , maakt dit object bijzonder aantrekkelijk voor diegenen die een agrarisch bedrijf willen starten, dieren willen houden of simpelweg midden in de natuur willen wonen, genietend van ruime percelen en maximale rust. Er is een aansluiting op het gemeentelijke waternet en een eigen waterput.